Βερσαλλία του Νότου

Στην προηγούμενη ανάρτηση εξετάσαμε την εκπληκτική βλακεία που εκστόμισε η ανατολικογερμανή όταν δηλαδή παρομοίασε το σχεδίο Μάρσαλ με τις "βοήθειες" που έχουν δοθεί στην Ελλάδα. Αν πραγματικά θέλαμε να βρούμε το ιστορικό αντίστοιχο των ελληνικών μνημονίων στην Γερμανική αφήγηση, αυτό δεν είναι άλλο από τη Συνθήκη των Βερσαλλιών.

Αυστριακός Ιδρυματισμός

Αφού είδαμε την επιστημονικότητα του επιχειρήματος σχετικά με την πρόταση που θέλει απολύσεις στο τεράστιο δημόσιο, στο δεύτερο μέρος αυτής της ενότητας, επέλεξα να σχολιάσω ένα άρθρο που αλίευσα από τον ιστότοπο της φτωχής πλην τίμιας Δράσης.

Αστικοί μύθοι - το υπερπληθες δημόσιο

Αρχικά ενημερώνω ότι είμαι πάρα πολύ επιφυλακτικός ως προς τις χιλιοδιατυπωμένες απόψεις που θέλουν την Ελλάδα να έχει υπεράριθμους δημόσιους υπαλλήλους, και υπέρογκους μισθούς στο δημόσιο. Επειδή είναι ωραία και εύκολη η ρητορεία και το μαγείρεμα αλλά καλό είναι να κοιτάμε και την πραγματικότητα για να μπορούμε να αξιολογούμε καλύτερα την κατάσταση, αποφάσισα να αφιερώσω 2-3 αναρτήσεις σε αυτά τα ζητήματα. Πρώτος στόχος λοιπόν είναι να ασχοληθούμε με το περίφημο μέγεθος του τεράστιου αυτού κράτους.
Θα μπορούσα να σας ζαλίσω με την έκθεση του ΟΟΣΑ η οποία δείχνει ότι έχουμε πάρα πολύ λίγους δημόσιους υπαλλήλους, καθώς σύμφωνα με τα στοιχεία του 2008 το ποσοστό δημόσιας διοίκησης δε ξερπερνά το 7,9% με το μέσο όρο μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ να κυμαίνεται στο 15%.

Drassocracy

Οι Έλληνες φιλελεύθεροι ειναι πραγματικά περήφανοι για το ρεαλισμό που διέπει τα προεκλογικά τους προγράμματα. Με ένα μόνο προβληματάκι. Δεν είναι καθόλου μα καθόλου ρεαλιστικά. Κατηγορούν τους υπόλοιπους ότι δεν κατέχουν τον ορθό λόγο και ότι διακρίνονται από τρομακτική έλλειψη ρεαλισμού. Θεωρουν οτι όλος ο υπόλοιπος κόσμος δε διαβάζει κανένα πρόγραμμα, αλλά απλά πεφτει εύκολο θύμα λαικισμού. Επίσης είμαι σχεδον σίγουρος ότι πιστεύουν πως αν ο κόσμος ψήφιζε αποκλειστικά με βάση το πρόγραμμα των κομμάτων, τότε θα ψήφιζε φιλελέυθερα και δεν θα έπεφτε εύκολο θύμα "λαικισμού".

Εναλλακτική αφήγηση

Η "ορθή" φιλελεύθερη αφήγηση βλέπει την Ελληνική κρίση ως μία "ειδική" περίπτωση και όχι ως κομμάτι μίας συστημικής κρίσης της ζώνης του Ευρώ. Εγώ διαφωνώ τελείως με αυτό και ήρθα εδώ για να δείξω, γιατί πιστεύω ότι αυτό αποτελεί μία μυωπική ανάλυση της κρίσης που ξέσπασε το 2007. Θα ξεκινήσω με μία προσπάθεια αποδόμισης της ελληνικής φιλελεύθερης ρητορείας και θα προσπαθήσω να αναδείξω την πραγματική θέση της Ελλάδας σε αυτόν τον φιλελεύθερο μάταιο κόσμο.